DreamVocab › Nauka czeskiego przed snem
Gramatyka czeska w pigułce
Czeski to język słowiański, tak jak polski, więc wiele w jego gramatyce wyda ci się znajome. Do startu i tak jej nie potrzebujesz: wieczorne listy słówek uczą najpierw słów i brzmienia.
Brak rodzajników
Tak jak w polskim, nie ma słów odpowiadających angielskim „a” i „the”. kniha to po prostu „książka”, a o resztę dba kontekst.
Trzy rodzaje
Rzeczowniki są rodzaju męskiego, żeńskiego lub nijakiego i zwykle widać to po końcówce: większość słów zakończonych na spółgłoskę to rodzaj męski (stůl, stół), wiele zakończonych na -a to rodzaj żeński (kniha, książka), a te na -o lub -e to często rodzaj nijaki (okno, okno).
Siedem przypadków
Końcówka rzeczownika zmienia się zależnie od jego roli w zdaniu: Vidím knihu (Widzę książkę) używa formy knihu, a nie kniha. Przypadków jest w sumie siedem, jak w polskim. Listy słówek pokazują formę podstawową, a pozostałe końcówki spotkasz w przykładowych zdaniach.
Czasowniki i aspekt
Czasownik ma osobną końcówkę dla każdej osoby: spím (śpię), spíš (śpisz), spí (on lub ona śpi). Wiele czasowników występuje w parach – jeden na czynność trwającą, drugi na zakończoną: psát i napsat (pisać i napisać). Zaimki często się pomija, bo końcówka i tak mówi, o kogo chodzi.
Pytania
Pytanie typu tak/nie zwykle zachowuje szyk zdania, a zmienia się tylko melodia głosu: Spíš? (Śpisz?). Słowo ne znaczy „nie” i tworzy też przeczenie przy czasowniku: nespím (nie śpię).
Nie musisz uczyć się reguł na pamięć. Słuchaj, powtarzaj i pozwól, by słowa stały się znajome.
Wypróbuj dziś w nocy
Dozy szepcze czeskie słówka, gdy odpływasz w sen – spokojne pary słów, dźwięki relaksacyjne, wyłącznik czasowy i minutowy quiz o poranku.
Więcej poradników
EnglishDeutschEspañolPortuguês日本語한국어العربيةБългарскиDanskΕλληνικάفارسیSuomiFrançaisहिन्दीHrvatskiMagyarIndonesiaItalianoNederlandsNorskPolskiRomânăРусскийSlovenčinaSvenskaKiswahiliไทยTürkçeУкраїнськаTiếng Việt简体中文