DreamVocab › Nauka czeskiego przed snem
Podstawy wymowy czeskiej
Czeski na papierze wygląda groźnie, ale zapisuje się go niemal dokładnie tak, jak się go wymawia. Gdy wiesz, co znaczą małe daszki i kreski, przeczytasz na głos prawie każde słowo – a wieczorne listy słówek stają się dużo łatwiejsze.
Litery z daszkiem (háček)
- č to polskie „cz”: čaj (herbata).
- š to polskie „sz”: šest (sześć).
- ž to polskie „ż”: žena (kobieta).
- ě zmiękcza poprzedzającą spółgłoskę i brzmi jak „je”: město (miasto).
Wyjątkowe ř
Litera ř istnieje tylko w czeskim: to drgające „r” i „ż” wymówione jednocześnie, a nie po kolei jak w polskim „rż”. Słychać ją w řeka (rzeka) i tři (trzy). Nawet czeskie dzieci uczą się jej latami, więc spokojnie – po prostu kilka razy posłuchaj lektora.
Długie samogłoski i akcent
Kreska nad samogłoską oznacza jej wydłużenie, a nie akcent: máma, sníh, být. Litera ů to też długie „u”. Akcent zawsze pada na pierwszą sylabę – inaczej niż w polskim, gdzie pada na przedostatnią – więc rytm łatwo opanować: KNIHA, ZAHRADA.
Zbitki spółgłosek i ch
Czeski chętnie łączy spółgłoski: vlk (wilk), krk (szyja), čtvrtek (czwartek). Litery r i l mogą nawet pełnić rolę samogłosek. ch to jeden dźwięk, taki jak polskie „ch”: chléb (chleb).
Jak korzystać z tego przy listach słówek
Najpierw posłuchaj czeskiego słowa, potem tłumaczenia, i raz cicho powtórz słowo. Wieczorem nie musisz być perfekcyjny – po prostu oswajasz ucho.
Wypróbuj dziś w nocy
Dozy szepcze czeskie słówka, gdy odpływasz w sen – spokojne pary słów, dźwięki relaksacyjne, wyłącznik czasowy i minutowy quiz o poranku.
Więcej poradników
EnglishDeutschEspañolPortuguês日本語한국어العربيةБългарскиDanskΕλληνικάفارسیSuomiFrançaisहिन्दीHrvatskiMagyarIndonesiaItalianoNederlandsNorskPolskiRomânăРусскийSlovenčinaSvenskaKiswahiliไทยTürkçeУкраїнськаTiếng Việt简体中文