DreamVocab › Nauka duńskiego przed snem
Podstawy wymowy duńskiej
Duński słynie z tego, że brzmi zupełnie inaczej, niż się go pisze. Wiele liter jest zmiękczanych albo połykanych, więc słuchanie znaczy tu więcej niż czytanie. Kilka prawidłowości wyjaśnia jednak bardzo dużo – a wieczorne listy słówek stają się dzięki nim dużo łatwiejsze.
Trzy dodatkowe samogłoski
- æ brzmi jak polskie „e”, tylko trochę bardziej otwarte: æble (jabłko).
- ø to „e” wymawiane z zaokrąglonymi ustami, jak niemieckie „ö”: øje (oko).
- å brzmi jak polskie „o”: år (rok).
Miękkie d i połykane końcówki
Po samogłosce d często staje się miękkim dźwiękiem, zbliżonym do angielskiego „th” w „the”: mad (jedzenie), rød (czerwony). Wiele końcówek wymawia się bardzo lekko albo wcale: w lærer (nauczyciel) końcowe r rozpływa się w samogłosce, a g w pige (dziewczyna) jest prawie niesłyszalne.
Stød – załamanie głosu
Niektóre słowa mają krótkie przerwanie głosu, takie małe „skrzypnięcie”, zwane stød. Potrafi ono odróżniać słowa: hund (pies) je ma, a hun (ona) nie. Pisownia tego nie pokazuje, więc uczy się go ze słuchu.
Akcent
Większość rodzimych słów ma akcent na pierwszej sylabie: KAGE (ciasto), VINDUE (okno). Słowa zapożyczone z francuskiego lub łaciny często zachowują akcent na końcu, jak museUM.
Jak korzystać z tego przy listach słówek
Najpierw posłuchaj duńskiego słowa, potem tłumaczenia, i raz cicho powtórz słowo. Wieczorem nie musisz być perfekcyjny – po prostu oswajasz ucho.
Wypróbuj dziś w nocy
Dozy szepcze duńskie słówka, gdy odpływasz w sen – spokojne pary słów, dźwięki relaksacyjne, wyłącznik czasowy i minutowy quiz o poranku.
Więcej poradników
EnglishDeutschEspañolPortuguês日本語한국어AfrikaansالعربيةБългарскиČeštinaΕλληνικάفارسیSuomiFrançaisहिन्दीHrvatskiMagyarIndonesiaItalianoNederlandsNorskPolskiRomânăРусскийSlovenčinaSvenskaKiswahiliไทยTürkçeУкраїнськаTiếng Việt简体中文